Hiskevanduinen.nl

Flickr

leuk/niet leuk

The final count down....

Alweer ruim een maand voorbij en nog maar 18 nachtjes slapen en dan stap ik in het vliegtuig. Kortom, nauwelijks tijd om te bloggen, want er moet gewerkt en plezier gemaakt worden, maar toch even een poging...

Pump it up...

Vorige week woensdag gebeachvolleybald in Coogee na het werk. Er was een 'female court', zodat we een paar vrouwenpotjes konden spelen. Nu zijn er een aantal leuke meiden in Coogee en 1 verschrikkelijk achterbaks takkewijf (excuse my language). Dus hebben we met drie goede leuke meiden ons best gedaan om haar even helemaal de grond in te spelen, en dat is gelukt :)

Can I get a ride in the emotional roller coaster, please?!

Men neme 2.5 uur slaap, een 91km lange fietstocht, een levensveranderende email, en men krijgt een ritje in de emotionele roller coaster. Zaterdagavond, 31 oktober, het einde van de maand was hier en ik had nog geen bericht uit Stockholm. Inmiddels had ik mezelf wijsgemaakt dat dat maar 1 ding kon betekenen: hij wist niet hoe hij me moest vertellen dat ik de baan niet gekregen had...

You're a freak, mate!

En bedankt... dat waren de woorden van mijn fysio toen ik daar vanochtend even langs ging om mijn vinger te laten zien. Het was (denk ik) bedoeld als compliment, aangezien ie niet verwacht had dat ik mijn vinger zo goed zou kunnen bewegen. Dus ik mag weer volleyballen (onder de voorwaarde dat ik hem niet nog eens breek).

Lalala, geld!

Een tijd geleden had ik geld aangevraagd bij de Human Frontier Science Program Organization voor een short term fellowship. Een geweldig organisatie, aangezien ze alleen fundamenteel (niet-klinisch!) onderzoek steunen, je hoeft niet een bepaalde nationaliteit te hebben, je moet alleen onderzoek willen doen in een voor jou nieuw lab in 1 van de vele landen die ze op de lijst hebben. Ze waren daarme uberhaupt de enige organisatie waarbij ik uberhaupt een beurs aan kon vragen. Het enige probleem was dat ze eisten dat je niet zou beginnen met je project voordat je uitslag van hen had gekregen...

Terug in de goede handen van James...

Vandaag was het tijd om follow-up afspraken te maken. Volgens het ziekenhuis moest ik bij de afdeling 'plastics' zijn en niet 'fractures', omdat het om mijn hand ging. Plastics heeft echter alleen spreekuur op woensdagochtend. Dat vond ik te lang duren, dus belde ik mijn hand-fysio James. Vrijdag had hij me nog verblijd met siliconen gel voor het litteken op mijn linkerpols, dus ik vroeg me af hoe ie zou reageren...

Grand Final

Vandaag stond de grand final van onze social AFL competitie op het programma. Dus het was de bedoeling dat ik hier een uitgebreid wedstrijdverslag zou typen van onze glorieuze overwinning. Maar tijdens de warming up van deze wedstrijd kwam er een bal ongelukkig op mijn rechter ringvinger terecht, en ik wist meteen dat het niet goed zat. Zonder naar mijn vinger te kijken rende ik naar teamgenoot Jimmy, een fysiotherapeut, en riep: "Jimmy, Jimmy, I think it popped out, can you pull it back in?" Dat probeerde hij wel, maar het lukte hem niet, dus naar de emergency met een zak ijs in mijn handen.

Clowntje heeft een rode neus...

Gisteren was er weer een beachvolleybaltoernooi in Manly. Aangezien het misschien wel mijn voorlopig laatste zou zijn, heb ik toch nog een poging gedaan een partner te vinden, aangezien Kate er niet zou zijn. Op zaterdag zou ik sowieso al een paar potjes spelen om 8u, dus ging om 6.15u de wekker, zat ik om 6.45u op de fiets, en om 7.15u op de ferry. Het was grijs en regenachtig, maar toch leuk gevolleybald tot 11 uur, en toen hadden we honger.

Opgeruimd staat netjes... (2)

De afgelopen week heeft het erg veel geregend in Sydney. Zo ook afgelopen weekend. Een beetje jammer, want dat betekende geen beachvolleybal (en dat terwijl ik nog steeds de opdracht heb om mijn pols zoveel mogelijk te belasten voor de operatie van volgende week dinsdag). Maar ja, als je niet kunt beachvolleyballen, wat dan?!

ziek, zwak, en misselijk...

Vrijdag met Michael wat gegeten en gedronken bij El torro del punto, een nieuw tapas-restaurant in de Spot. Vervolgens ook nog een drankje gedaan op het balkon van de bioscoop daar, samen met zijn zus en een vriendin van haar. Daarna ging Michael met Daina naar Mirjam en haar nederlandse vrienden naar de Opera bar, maar ik besloot om naar huis te fietsen. Zaterdag nam ik namelijk om 8 uur de trein, om in de City opgepikt te worden door Kate en Rafaella om te volleyballen op Manly.


randomness