Hiskevanduinen.nl

Flickr

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...

De eerste werkweek zit er op. Maandag dus een beetje relaxed begonnen, afgezien van mijn 'immense' fietstocht. Waar iedereen op dinsdag volledig versteld van stond. Dinsdag begon met het eindpraatje van een Master-student. Dat ging gepaard met koffie en scones/ kaneelrollen/ ander lekkers. Aangezien ze met vlag en wimpel die masters had binnengehaald (een programma van vier jaar hier!), moest dat natuurlijk gevierd worden. Dus gingen we met een aantal collega's naar een Mexicaans restaurant.

Weapon-free zone...

Vandaag even met Andy een toertochtje gemaakt. Met de auto zijn we Tucson in gereden. Eerst naar mijn apartementje, toen naar de campus. We zijn bij de labs en alle belangrijke gebouwen langs geweest. Bij de ingang van het universiteitsterrein staat een bordje dat je een wapenvrije zone ingaat. En op de deur van ieder gebouw zit boven de stickers van geen eten en drinken een sticker van geen pistolen. In de staat Arizona mag je namelijk gewoon wapens op zak hebben, dus ik moet niet verbaasd opkijken als ik in de kroeg iemand met een gun zie, gezellig...

Te land, ter zee, en in de lucht...

Donderdagochtend vroeg opgestaan en naar het vliegveld gereden. Toen met een vroegere vlucht meegegaan naar Honolulu, en daar een paar uur bij de starbucks zitten werken aan het reviewen van een paper. Vervolgens naar San Fransisco gevlogen, waar ik werd opgehaald door AC. En toen rechtstreeks door naar hun stamkroeg... :)

The Big Island, a small world…

Na een paar dagen toeristisch Waikiki (met op de dinsdagochtend nog wel een leuke tour langs de vergeten kust van Oahu), vlogen we dinsdagmiddag naar the Big Island. Aangezien we een snelle shuttle bus hadden, waren we vroeger dan verwacht op het vliegveld, dus hebben we geregeld dat we met een vroegere vlucht mee konden. En wie staat daar te wachten bij de gate?

Aloha!

Vrijdag dus alle benodigde software en data op mijn computer gezet. Toen naar huis voor de barbecue. Aangezien het weer niet al te best leek te worden, hadden we dus ook pastizzi's aangeschaft. Het was erg gezellig, met zowaar een afvaardiging vanuit Manly (het is altijd een extra drempel om de rivier over te steken), alleen erg veel gegeten had ik niet. Daarna wel veel (gin-tonics) gedronken op de after-party in de Townie, dus zaterdag was ik geheel knock-out. Op den duur ben ik op de bank gaan slapen in de woonkamer zodat ik dichterbij de wc zou zijn...

Klaar voor de zomer...

De laatste week voor mijn vertrek naar de USA. Dus druk bezig met voorbereidingen?

Gezelligheid...

Vrijdag na het werk even naar de pub geweest om Jimmy mijn progressie te tonen: ruim 70 graden kon ik mijn vinger al buigen. Dus hij was trots op me. Vervolgens naar huis gefietst, want Sonja zou bij mij komen om ergens te gaan eten. We zijn bij Cinque beland en daarna nog een glas cider bij de Townie.

You're a winner

Vorige week naast schrijven eindelijk weer proefpersoon kunnen zijn voor verschillende experimenten, en ook zelf weer meer dan 1 experiment gedaan. Naast het werk woensdags gezellig (en lekker!) samen met Anne Merel bij Ellen gegeten. Donderdag op het werk naar paaseieren gezocht en aan het einde van de dag naar de pub gegaan met Anna. Daar was Tjeerd ook met een aantal collega's. Anna en ik waren aan de gin-tonics, en die gleden soepeltjes naar binnen. Op den duur met Anna in de bus naar Bondi Junction gestapt, en daar met Todd bij een Japanner gegeten.

You are special, very special...

Dat waren de woorden van mijn polsdokter toen ik hem de X-rays van mijn vinger liet zien... Een medisch wonder, onbegrijpelijk. Hij belde direct James en zei 'Hiske van Duinen, do I need to say more?' Een ongelooflijke combinatie van discolatie en fractuur die 2 tegenstrijdige behandelingen vereisen: direct bewegen van de dislocatie, volledig immobiliseren ivm de fractuur. Dus volgende week woensdag moet ik maar naar de handkliniek komen, zodat ik James en Stuart tegelijkertijd kan zien en we met z'n drieen kunnen overleggen hoe we mijn vinger aan gaan pakken...

En-more

En wat ik de afgelopen blog vergeten te vermelden was: op maandagavond ging ik met Tristan en een vriendin naar Tim Minchin in the Enmore theatre. TM is een comedian uit West Australia. Hij was erg grappig, en ik was vooral ook onder de indruk van zijn geweldige pianospel. Zijn vingers dansten over de toetsen (jaloers! vooral gezien mijn gebroken vinger)...