Time flies when you're having fun...
Waar was ik gebleven. Vorige week donderdag (niet afgelopen week) weer naar de kapper geweest om m'n haar nog korter te laten knippen. Heerlijk! Vrijdags filmavond bij Tegan thuis, met lekkere foute films en veel fout eten.

Na vorig jaar in november van Sydney naar Wollongong gefietst te hebben voor MS-patienten, was het wel weer eens tijd voor een goed doel. Dus heb ik me opgegeven voor Dry July, een fundraiser actie waarbij je in de hele maand juli geen alcohol drinkt. De opbrengst gaat naar het ziekenhuis hier en wordt gebruikt voor volwassenen met kanker. Heel veel alcohol drink ik normaalgesproken niet (ok, misschien moet ik dat even anders formuleren: ik drink niet heel vaak alcohol, maar kan wel veel drinken als ik drink?). Dus ik had niet verwacht er moeite mee te hebben.

Gisteren was mijn 2e Australie-verjaardag. Aangezien ik hier nu 2 jaar ben, mag ik permanent residency aanvragen. Alleen nu is de grote vraag: wil ik dat of wil ik dat niet.
Pro's:
- dan kan ik australisch onderzoeksgeld aanvragen
- dan kan ik hier langer blijven als ik dat zou willen, zonder afhankelijk te zijn van mijn huidige werkgever (die niet mensen op mijn niveau sponsort om een permanent residency te krijgen).
Con's:
- ik moet een maximale score op mijn engelse test halen om uberhaupt aan het minimum aantal punten te komen om in aanmerking te komen voor een permanent residency

En bedankt... dat waren de woorden van mijn fysio toen ik daar vanochtend even langs ging om mijn vinger te laten zien. Het was (denk ik) bedoeld als compliment, aangezien ie niet verwacht had dat ik mijn vinger zo goed zou kunnen bewegen. Dus ik mag weer volleyballen (onder de voorwaarde dat ik hem niet nog eens breek).

Zaterdagwas een beetje een rare dag. Nou zijn reisdagen vaak een beetje verloren dagen, maar dit was wat al te gek. Ik had gehoopt 's ochtends nog een woestijn te kunnen bezoeken, op zoek naar de rode vruchten van de saguaro cactus, maar dat is me niet meer gelukt. Ik was te druk met mijn tas verder inpakken, het huis schoonmaken, en toen ik me wilde douchen schrok ik van de tijd, en dacht ik dat ik niet eens meer tijd had om een goede kop koffie te halen (20 minuten fietsen), dus besloot ik maar genoegen te nemen met mindere koffie om de hoek.

Mijn laatste ochtend in Tucson... Ik ben mijn tas aan het inpakken en ben bijna klaar, dus heb nog mooi even tijd voor een verslag van de vakantie van de afgelopen week. Voor de mensen die geen zin hebben om verder te lezen: het was ontzettend gezellig met Jon en Lobke. En we hebben ontzettend veel indrukwekkende nationale parken gezien...

Ik ben weer thuis! Veilig aangekomen na 1800 miles op de teller... Binnenkort een verslag...

Afgelopen dinsdag was ik voor de tweede keer naar de Summit Hut gefietst voor het aanschaffen van een nieuwe slaapzak en een camelbac. De rugtas, het matje, en de snadalen had ik de vorige keer gekocht, en die bevielen me allemaal prima. Dus werd het tijd om mijn uitrusting compleet te maken. Tussen het slaapzakken uitproberen door, ging ik met de verkoper naar buiten om een spectaculaire zonsondergang te bekijken. Toen dus besloten om nog een avond naar Gates Pass te gaan voor een echte zonsondergang boven de woestijn.

Mijn eerste keer beef jerky was een aantal jaren geleden toen we met het volleybalteam bij onze amerikaanse trainer gingen eten. Hij had net een overlevingspakket van zijn ouders opgestuurd gekregen, met daarin zakjes beef jerky: gedroogd vlees. Niet echt aantrekkelijk. Ik vond dat ik het toen moest proberen, maar ik vond het maar niks. Vorig weekend op de wandeling naar de Romero falls (of lakes) had Ann teriyaki beef jerky bij zich, dat smaakte al een stuk beter. Volgens Chris was zelfgemaakte beef jerky nog lekkerder, dus Ann beloofde een batch te maken voor afgelopen weekend.

Afgelopenw eekend de run overleefd: 5km in 27 minuten vond ik best netjes zonder training. Daarna gratis gegeten en gratis naar de film (Without Limits over Steve Prefontaine, een 5km-renner, uiteraard). Daarna wilden we nog een drankje doen in het hotel dat daarvoor afgehuurd was, maar aangezien ik mijn paspoort niet in de auto had willen achterlaten, had ik die uberhaupt niet meegenomen, dus kwamen we er niet in. Dus toen hebben we op de weg terug nog even wat gedronken en gegeten in een gallerij die open was.