Dinsdagavond dus vertrokken vanuit Stockholm (Skavsta). De eerste etappe ging naar Airport Weeze, net over de grens bij Arnhem/Nijmegen. Vanaf daar had ik een bus geboekt naar Utrecht. De bus zou rond middernacht vertrekken en dan om half 3 aankomen. Veel tijd om te slapen zou ik dan niet hebben, want om 12u 's middags zou ik van Schiphol vertrekken naar Sydney (via KL). We kwamen om half 12 's avonds aan in Weeze, dus mijn mail gecheckt en rustig alle bussen naar Arnhem en Nijmegen laten vertrekken, want mijn bus ging toch pas later, dacht ik...
Toen er om 0.05u nog geen bus was, heb ik toch de busmaatschappij maar even gebeld, je wilt natuurlijk niet midden in de nacht op een vliegveld stranden. Jammer maar helaas, volgens de juffrouw aan de telefoon hadden ze geen reserveringen voor die avond en was de bus dus gecanceld. Op dat moment zag ik nog een ander busje buiten staan, dus ik gevraagd waar die naar toe ging. Die ging naar Kevelaer. Vanaf daar zou ik met de trein kunnen, de volgende ochtend. Het station was echter gesloten dus met deze kou kon ik beter een hotel boeken. Dus de chauffeur belde 2 hotels, beide vol, en toen besloot ik dat ik dan maar beter op het vliegveld kon blijven wachten...
Inmiddels weigerde internet te werken, dus kon ik niet uitzoeken hoe laat ik op Schiphol zou aankomen. Dus Anne gebeld, bij wie ik zou logeren, en zij belde me even later terug met de treintijden en het telefoonnummer van de Schiphol taxi. Dat zag er niet rooskleurig uit. De eerst haalbare trein zou pas om half 11 aankomen en de Schipholtaxi kon op deze korte termijn geen vervoer voor me regelen. Dus zat er niets anders op dan proberen wat te slapen op mijn tas en te hopen dat mijn trein geen vertraging zou hebben...
Rond half 4 werd ik even wakker en zag ik een busje bij mijn halte. Dus ik pak mijn tassen op, ren naar buiten, en vraag waar de chauffeur naar toe gaat. Naar Tilburg (ik krijg weer hoop!), maar hij mag niemand meeenemen. Ik barst in snikken uit en vertel mijn verhaal. Gelukkig blijk ik zielig genoeg om mee te nemen, dus ik mag instappen en om 5.15u sta ik op het station in Tilburg, en zo kom ik toch nog ruim op tijd op Schiphol aan. Nog nooit ben ik zo gelukkig geweest om aan de lange vlucht te beginnen...
Donderdagavond kom ik in Sydney aan. Tertia haalt me op. De volgende ochtend zit ik voor 6 uur 's ochtends met John en Jo in de woonkamer. Niet lang daarna komt Abi ook. Heerlijk om hen allemaal weer te zien. Rond een uurtje of 9 gaan we richting werk. Daar maak ik even een sociaal rondje totdat we met de groep onze Xmas lunch in Centennial Park hebben. Heerlijk om weer op het instituut rond te lopen!
Daarna naar Manly voor wat drankjes en de volgende dag een mix-toernooi. Tegen die tijd begint mijn lichaam echter te protesteren, jet-lag, dus 's middags een beetje chillen, zodat ik de volgende dag wel normaal een bal kan raken. Dan hebben we een toernooi in Brighton, ik speel weer vertrouwd met mijn partner Sabine, en we worden weer (net als altijd) tweede... In de halve finale nog een speod-koude douche moeten nemen omdat mijn hersenen hun kookpunt bereikt hadden, maar daarna ging het wel weer.
's Avonds even eten bij de African Feeling en daarna naar Jane en Pete. Maandag en dinsdag aan het werk. Maandagavond gegeten bij Gazebo met een vriendinnetje uit Stockholm, dinsdag in Erskineville voor Jane's verjaardag. En nu weer aan het werk. Heerlijk om terug te zijn. Nog twee weken genieten en dan maar hopen dat het verkeer in Europa weer een beetje op gang gekomen is...
Fijne feestdagen!