Afgelopenw eekend de run overleefd: 5km in 27 minuten vond ik best netjes zonder training. Daarna gratis gegeten en gratis naar de film (Without Limits over Steve Prefontaine, een 5km-renner, uiteraard). Daarna wilden we nog een drankje doen in het hotel dat daarvoor afgehuurd was, maar aangezien ik mijn paspoort niet in de auto had willen achterlaten, had ik die uberhaupt niet meegenomen, dus kwamen we er niet in. Dus toen hebben we op de weg terug nog even wat gedronken en gegeten in een gallerij die open was. Verder was het behoorlijk stil op straat, in downtown Tucson op een zaterdagavond. Niet veel te beleven. Dus naar huis en naar bed, want...
Zondags werd ik om 7.10 uur opgehaald om te gaan wandelen in het Carolina State National Park, met dezelfde collega en haar vrienden en vrienden van vrienden. Een berg beklommen, gezwommen in de Romero pools, en toen weer terug. Mijn knieen deden het redelijk op zo'n dagtocht in de bergen, maar heel veel langer dalen hadden ze niet leuk gevonden. Dit keer echter nauwelijks foto's gemaakt. Ik beloof beterschap voor komend weekend.
Verder doordeweek weer hard gewerkt. Woensdag gebeld met Simon over de data. Simon en Andy waren allebei zwaar onder de indruk van wat ik allemaal al had gedaan (qua werk), dus nu kan ik de laatste week met een gerust hart vrij nemen (en me bij Jon en Lobke aansluiten op hun tocht door de south west of the USA)! De data ziet er ook leuk uit, dus dat komt vast allemaal goed. Woensdagavond ben ik naar een outdoor-zaak geweest en heb ik een nieuwe outdoor uitrusting aangeschaft: eindelijk een nieuwe rugzak die groot genoeg is voor een weekend weg, maar niet te groot voor dagtochten. Nieuwe teva's (ik had chaco's willen kopen, maar die zaten niet lekker). Een nieuw kampeermatje (lichtgewicht). En een boek over de south west van de USA (voor mijn laatste weekje hier).
Gisteren een presentatie gegeven over mijn werk in Sydney. Door de vele discussie duurde dat langer dan gepland, maar gezien de ingelaste pauze met koekjes kwam het allemaal goed. Men vond het een leuk verhaal, dus dat was mooi. Vervolgens heb ik tot na 9-en doorgewerkt (een deel van de resterende cookies gegeten als avondeten), en toen eindelijk naar huis.
Achteraf gezien had ik dat net zo goed niet kunnen doen, dat harde doorwerken, want nu ben ik een beetje gaar en heb ik de hele ochtend nauwelijks iets gedaan. Misschien dat het zo na de lunch beter gaat... En dan morgen met Ann en haar vrienden kamperen op Mount Lemmon en zondagochtend weer wandelen!