Na een paar dagen toeristisch Waikiki (met op de dinsdagochtend nog wel een leuke tour langs de vergeten kust van Oahu), vlogen we dinsdagmiddag naar the Big Island. Aangezien we een snelle shuttle bus hadden, waren we vroeger dan verwacht op het vliegveld, dus hebben we geregeld dat we met een vroegere vlucht mee konden. En wie staat daar te wachten bij de gate? Peter K, een oud-collega van het NIC. Hij was naar het ISMRM congres geweest in Honolulu (waar Michael G en een paar andere collega’s uit Sydney ook naar toe waren geweest), en hij wist me te vertellen dat Maarten V (een andere oud-collega) ook aan het rondtoeren was op het Grote Eiland...
Vanaf het vliegveld met een taxi naar het hotel. Stomgeslagen waren we, wat een bizar landschap! Zwarte lava-rotsen, met af en toe knalgroene struiken. Op den duur dacht ik dat ik gek werd aangezien ik een geit in het landschap ontdekte, maar gelukkig viel het met mijn gekheid nog wel mee: er waren inderdaad wilde geiten. Het hotel was superdeluxe. Verder was het congres goed geregeld: die avond was er een welkomstreceptie met overheerlijk eten en 2 consumptiebonnen.
Woensdags begon het congres zelf. Ik moet toegeven dat niet alle sessies even boeiend waren, en dat de omgeving beter was dan het congres zelf, dus ook erg uitnodigend om af en toe een sessie te skippen. Dat heb ik dus ook gedaan: donderdagmiddag ging ik samen met Chris (collega) duiken. Het was eendubbele duik, eerst een duik bij koraal, prachtig. En vervolgens de manta ray night dive... Een beetje onnatuurlijk maar wel ontzettend indrukwekkend. Ze zetten dan een bak met licht op de bodem (het kampvuur) en daar zit je dan met >50 duikers met je zaklamp omheen. Het licht trekt plankton aan, dus de manta’s komen langs om te eten. Een groep van 20-25 manta rays was er die avond. Ze swoopen (net als magpies) vlak over je hoofd, maar als het goed is raken ze je niet. Behoorlijk indrukwekkend dus, maar na 20 minuten wilde ik eigenlijk ook wel even gewoon rondduiken, maar dat mocht dus niet...
Die eerste dagen een paar keer heen en weer gesmst met Maarten om te zien waar zij waren. Vrijdags stuurde hij een smsje dat ze rond 14 uur in Waimea zouden zijn, dus heb ik een auto gehuurd en ben ik daar naar toe gereden. En zo zaten we rond half 3 te lunchen bij de Tako taco, net wat anders dan koffie in het NIC... Na de lunch moest ik wel terug naar het congres, want ik moest mijn poster presenteren. We hadden net de week ervoor eindelijk bericht gekregen dat ons paper niet geaccepteerd was, dus erg happy was ik van te voren niet. Gelukkig hadden Simon en ik alle punten van commentaar doorgenomen, dus stond ik er toch wel met weer wat zelfvertrouwen, en dat groeide naarmate er meer mensen langs kwamen. Men vond het leuke data en reageerde enthousiast.
Aangezien ik de auto 24 uur tot mijn beschikking had, ben ik die avond met Sandra H en Sabine (collega) naar Kona gereden voor een heerlijk diner, en de volgende ochtend zijn Sabine en ik naar Hawi in het noorden gereden, en toen nog een uitstapje gemaakt naar een prachtig uitzichtpunt. Vervolgens de auto weer ingeleverd bij het hotel en met Simon geluncht om het andere paper te bespreken (ja, er werd ook nog echt gewerkt tussendoor). Toen de leukste sessie van het congres (waar maar 30 mensen kwamen opdagen), namelijk de sessie met Simon, Sandra, Jean-Francois P, en Florence C over central fatigue. En daarna was het tijd voor het banquet and dance. En gedanst werd er (maar niet door mij), en vervolgens zetten we het feestje door in de hot tub. Toch wel een bijzondere ervaring om brandende vragen over mijn data te stellen aan een grote naam in de ‘handen wereld’ in een hot tub...
Toen zondags vroeg op voor de Big Island Circle Tour. Ik wist niet precies wat ik moest verwachten, maar het was precies wat de naam zei: een tour rond het hele Big Island! Een aanrader om in korte tijd (12 uur) het hele eiland over te gaan, veel over de natuur, historie, en cultuur te horen, en naar aanleiding daarvan te besluiten wat ik mijn resterende dagen nog wilde doen...
Maandags uiteraard eerst weer duiken, eerst in de Kealakekue Marine Nature Reserve (mooi!) en vervolgens bij The Dome (prachtig!). vooral ontzettend veel verschillende soorten reef-fishes gezien, en een paar naaktslakjes en dus door een dome (tunnel) heen gegaan, met prachtige kleuren aan de bovenkant. Vervolgens Billy (oud-collega, die nu in Canada werkt) opgezocht: toevallig waren die net ten zuiden van mijn B&B, dus daar even ingecheckt, en toen met Billy en zijn collega + vriendin Kona in geweest, daar gegeten en Billy naar het vliegveld gebracht.
Dinsdags ontbeten met mijn mede-B&B-genoten, en vervolgens naar de South Point gegaan. Daar een ‘lift’ in een 4WD gekregen naar the Green Sand Beach, lekker gezwommen, en toen teruggelopen (2,5 miles). Vervolgens doorgereden naar de lava-viewing area, helemaal in zuid-oost hoek van het eiland. Daar gebleven tot het donker was, zodat je de glow kon zien, en af en toe meer dan alleen maar glow. En toen de 2,5 uur teruggereden.
Vanochtend gewerkt (het ene artikel afgemaakt), dus dat zal ik zo eens versturen en dan mijn mail bijwerken.