Vorige week naast schrijven eindelijk weer proefpersoon kunnen zijn voor verschillende experimenten, en ook zelf weer meer dan 1 experiment gedaan. Naast het werk woensdags gezellig (en lekker!) samen met Anne Merel bij Ellen gegeten. Donderdag op het werk naar paaseieren gezocht en aan het einde van de dag naar de pub gegaan met Anna. Daar was Tjeerd ook met een aantal collega's. Anna en ik waren aan de gin-tonics, en die gleden soepeltjes naar binnen. Op den duur met Anna in de bus naar Bondi Junction gestapt, en daar met Todd bij een Japanner gegeten. Na het eten ben ik naar Bondi beach gelopen, om een afscheidsborrel (een glas water) te drinken met Olga. Met haar heb ik vorig jaar veel gebeachvolleybald, maar dit jaar door blessures nauwelijks gezien. Zij zou de volgende dag voor 5 maanden teruggaan naar Italie, dus toch even langs gegaan. Het was leuk om haar en Raffaella even te zien. Een goede inluiding van het lange paasweekend dus...
Vrijdagochtend vertrokken al mijn huisgenoten vroeg om her en der te gaan kamperen, dus had ik het hele huis voor mij alleen, heerlijk! Ik was vergeten hoe lekker het was om een eigen plekje te hebben. Wat mij betreft mogen ze vaker even een weekendje tegelijkertijd weg gaan, al is het dan ook wel weer heel erg gezellig als ze na zo'n weekend wel weer allemaal terugkomen. Vrijdags dus de hele dag in huis rondgescharreld, de deur niet uit geweest. Ik had allemaal goede voornemens om nog wat te werken, dus dat heb ik zaterdag gedaan (op het werk).
Zondags kwam Ellen me rond 10 uur ophalen om naar de Blue mountains te gaan en daar te wandelen. Ik heb zowaar foto's gemaakt, dus enig geduld en dan komen die misschien op de site. :) Lekker om een dagje in de natuur te zijn, helemaal met een mooie nazomerse dag (ook al was regen voorspeld). Die regen kwam de volgende dag...
Paasmaandag naar Manly gegaan om te ontbijten met mijn Manly-vriendinnetjes bij een creperie. Na het ontbijt zijn we met z'n vijven in een auto gestapt om naar Palm beach te gaan. Zodra we daar aankwamen kwam de regen echter met bakken uit de lucht vallen, dus hebben we er niet veel kunnen doen: uitgestapt, 100m gelopen, en weer in de auto gestapt, en toen maar weer teruggereden.
Gisteren me volledig verslapen, en daardoor yoga gemist, en daarom wel op de fiets gestapt: na half 8 doet de bus er ruim een uur over, en daar had ik echt geen zin in. Vanochtend daarentegen wel weer in de bus gestapt (voor half 8), zodat ik rechtstreeks naar de handkliniek kon lopen (via een koffie-stop) om dr. Myers en James tegelijkertijd te zien. De grote vraag was namelijk: wat te doen met mijn vinger. En dr Myers wilde dat met James overleggen waar ik bij was. Aangezien ik mijn vingertopje bijna tot 90 graden kon buigen, noemde hij me een winnaar en moest ik de spalk eraf halen. Mijn vinger stond mooi recht, en dat bleef hij ook. Buigen was geen optie. Dus moest ik onder de warme kraan en oefenen, oefenen, oefenen. Ondertussen werden allerlei andere patienten geholpen, en ik bleef maar oefenen. Op den duur had ik er wel een beetje genoeg van, bovendien zag ik niet veel verbetering meer. Althans, niet op de korte termijn. James was tevreden: bijna 40 graden. Dr. Myers was ook tevreden met mijn progressie. Vanaf nu blijven oefenen en alleen 's nachts in de spalk. Als het goed is kan ik hem over 10 dagen minstens 45 graden buigen (liefst meer) en dan mag ik duiken als ik op Hawaii ben! Nu eerst naar huis...