Afgelopen maandag was het dan zover: de halve finale van onze AFL competitie! Na een ochtend volleyballen had mijn pols er niet heel veel zin in, maar ik wel. Dus de pols ingetaped en op de fiets naar Moore park gestapt. Bij de warming up (de bal rondspelen) had ik niet echt last, dus zag ik spelen wel zitten (bovendien moest ik het veld wel op, aangezien ik de 3e verplichte vrouw was), al zou ik niet 100% voluit gaan...
Kate (mijn beachpartner, maar nu ook een vaste AFL-speelster en onze beste goal-kickster) begon als forward, Daina in het midden (als hard-werkende, controlerende speelster), en ik dus achterin. En onze mannen wisselen rustig door... We begonnen behoorlijk sterk, maar verloren na 5 minuten de controle. We konden de mannen van de tegenstanders niet stoppen met onze verdediging. Gelukkig wist Kate nog wel 3 goals te kicken. Aangezien vrouwen-goals 9 punten waard zijn en mannen-goals maar 6, was de achterstand na afloop van de eerste helft nog niet onoverkomelijk.
De tweede helft begonnen we weer sterk, en haalden we Nick (onze sterspeler) naar achteren, zodat hij zijn man kon irriteren (en dat deed ie goed). Kate scoorde snel een paar goals en ook Michael kwam op dreef. Nog even een zwakker moment in het midden, maar uiteindelijk hadden we zoveel goed gemaakt dat we de wedstrijd met 3 punten verschil wisten te winnen! Dus a.s. zondag staan we in de finale.
Gisteravond nog een mooie avond: Russell Brand in het Enmore Theatre met zijn Scandalous show. Geweldig! Jammergenoeg zaten we bovenin, zodat we hem niet goed konden zien toen hij in zijn testosterousers het podium af ging om de zaal in te lopen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Hij is en blijft geweldig...