Dinsdag was het dan zover: vanaf half 9 niet meer eten, vanaf 11 uur niets meer drinken, en me om half 3 melden in het ziekenhuis. Anna ging met me mee. Bloeddruk en hartslag waren net iets minder laag dan mijn normale bloeddruk en hartslag, maar nog steeds lager dan gemiddeld. Rond half 4 kwam Harry (?) me ophalen om naar het 'theatre' te gaan. Daar stond Dr. Walker al op me te wachten om me onder zeil te brengen. Hij herkende me nog van de vorige keer: 'He, heb ik jou niet pas geleden nog op de tafel gehad?' Nee, dat was 1 april vorig jaar... 'Zo lang geleden al, goh, het lijkt nog maar zo kort geleden...'. Vervolgens kreeg ik een algehele nerve block van mijn linkerarm, zodat ik niets kon voelen en niets kon bewegen.
Dr. Myers kwam ook nog even dagzeggen voordat ik onder algehele narcose ging. Vervolgens moest ik met mijn lamme arm van mijn ziekenhuisbed op de operatie-tafel klimmen, niet echt patient-vriendelijk. :) Maar met een beetje hulp (het goed neerleggen van mijn lamme arm) is dat toch gelukt, en toen voordat ik tot 10 kon tellen was ik in diepe slaap.
Wat was het wakker worden heerlijk: totaal geen pijn! Dit doordat mijn arm nog volledig geblokkeerd was. Hetgeen ik erg grappig vond. Anna kwam me weer even gezelschap houden (totdat ze naar huis moest) en ik moest nog even wachten op het bezoekje van Dr. Myers. Hij was erg blij met de operatie, en hoopte dat alles goed met mij zou zijn. Hij zou me nog bellen. Dus toen (na zelfstandig plassen) mocht ik naar huis. Tertia kwam me ophalen, en daar heb ik gegeten (linguini, heel handig met 1 hand) en geslapen. Pas rond 3 uur 's nachts kon ik mijn arm weer bewegen, maar met het kunnen bewegen kwam ook de pijn, jammer. Dus aan de panadyn forte. De volgende dag (na een paar keer zelf wakker worden) werd ik wakker gebeld door Dr. Myers. Ik mocht het gips van mijn hand halen en voorzichtig bewegen. Jeuj, met bewegen kon ik de pijn verdrijven!
Die dag in huis bij Tertia gebleven (en gespeeld met baby Jo die de dag ervoor aan zijn oog was geopereerd) en verzorgd door Tertia's moeder. Daar 's avonds nog gegeten en toen naar huis. Vanochtend met de bus naar het werk gegaan. Niet bijsterveel gedaan, maar in ieder geval weer in het ritme gekomen...
En dan zo maar weer met de bus naar huis en kijken of Sarah voor me kan koken. En anders ga ik maar naar de Vietnamees om wat lekkers af te halen. :)