Vrijdagochtend begon het te regenen. Na het werk weer gezellig naar de pub geweest, en daarna dus door de regen naar huis gefietst. Het bleef regenen, tot zaterdagavond laat. Dus zaterdag met heel veel moeite toch nog mijn bed uit gekomen voor yoga, CDs en koffie gekocht op weg naar huis, en toen lekker de hele dag op mijn kamer doorgebracht.
Zondag een cadeautje gekocht voor Jane en Pet bij Victoria's basement, de geweldige appelschiller. Victoria's basement zit op McEvoy St, dus vlakbij het gebied van DE magpie. Aangezien ik op donderdag en vrijdag een andere weg had genomen, had ik hem al een tijdje niet gezien. Dus nu zat ik in dubio wat ik moest doen: helm op en me mentaal voorbereiden op de aanval, of helm af en hopen dat ie me niet zou herkennen. Toch maar voor de optie helm op gegaan, want het risico aangevallen te worden zonder bescherming van mijn helm wilde ik toch liever niet lopen. Dus helm op, en daar ging ik. Nog geen 100m verder zag ik de magpie al aan komen vliegen, en zijn eerste aanval was meteen raak, en weer, en weer. Auto's stopten zelfs om te vragen of ik ok was, dus ik legde uit dat dit ons dagelijkse ritueel was...
Toen de middag bij John en Tertia (en de kids) in Maroubra doorgebracht en tegen de schemering (als de magpies uitgeswoopt zijn) weer op mijn fiets gestapt. Thuis een appeltaart geprepareerd voor de thuiskomst van Jane en Pete, en die in hun over gebakken (en alle huwelijkscadeaus mooi uitgestald op de futon).
Maandagochtend weer op de fiets gestapt. Toen ik McEvoy St opdraaide vanaf Fountain St, zag ik (tot mijn grote genoegen) dat mr magpie druk bezig was een andere fietser (die mij tegemoet kwam rijden) aan het swoopen was, dus ben ik lekker hard doorgefietst om buiten zijn bereik te komen voordat hij uitgeswoopt was, en ik heb het gehaald! Toen ik op het werk was, kwam Chris (een collega die langs dezelfde magpie fietst) 5 minuten later aan: hij was wel te grazen genomen door de magpie. Het was zijn eerste keer... :)
Later die dag met Nick staan kletsen over de magpie, hij fietst ook dezelfde route, maar wordt door deze magpie met rust gelaten. Hij vertelde dat rustig zwaaien meestal genoeg is om te voorkomen om geraakt te worden. Dus dinsdagochtend vol goede moed weer mijn oude vertrouwde route genomen, daar kwam de magpie, ik rustig zwaaien met mijn rechterhand, en op zachte maar dwingende toon gezegd dat ie weg moest gaan. Resultaat: 3 swoops, 0 hits! Het wordt nog wat.
Woensdag en donderdag echter niet gefietst, dus hopelijk kan ik hem morgen weer op afstand houden. Kijken wat ie doet...
Verder geweldig nieuws op het huizenfront: Till gaat zaterdag verhuizen! Jammergenoeg gaat Sarah op dezelfde dag op reis voor 6 weken, maar die komt gelukkig wel weer terug. Dus ik zit even 2 weken alleen met Tristan, en dan krijgen we gezelschap van het jongste broertje en een vriend van Sarah... Nu maar weer verder met werken, de data zien er leuk uit! :)